ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Το τσουνάμι της «ανθρώπινης» αλαζονείας
--

  

   
main.pic

 

Οι μέρες προσφέρονται για ασυγκράτητο καταναλωτισμό. Δίνουν, όμως, την ευκαιρία και την αφορμή για στοχαστικές παρατηρήσεις, με κάπως υψηλότερο χρονικό ορίζοντα.

Η πρώτη. Το τσουνάμι στην Ινδονησία και η απειλή σφοδρής ενεργοποίησης στην Αίτνα (πολύ κοντά σε εμάς) ας είναι η πρώτη παρατήρηση. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ινδονησία προσφέρεται και στους απλούς τουρίστες και στους περαστικούς επισκέπτες με «ειδικά γούστα». Πολύ απλά: Η αποθέωση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από το συνάνθρωπο. Ειδικά, από τους πλούσιους και έχοντες σε βάρος φτωχών συνανθρώπων μας. Ακόμα και παιδιών! Αυτό δεν είναι μια ακραία μορφή ανθρώπινης αλαζονείας;

Η δεύτερη. Η δήλωση του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας ότι «αν ανέβουν οι Τούρκοι σε οποιαδήποτε βραχονησίδα, οι Ένοπλες δυνάμεις της χώρας θα ισοπεδώσουν ακαριαία τη βραχονησίδα». Είναι πεντακάθαρο ότι αυτό οδηγεί αυτοδικαίως σε πολεμική σύγκρουση και σύρραξη. Οπωσδήποτε θα έχουμε νεκρούς. Και εκτιμώ ότι αυτό το αίμα δεν θα το συγχωρέσει ποτέ η τουρκική πλευρά. Είναι σαφές ότι η δήλωση οφείλεται σε κοινή πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι υποβλήθηκε από τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα. Ακόμα και έτσι δεν έχουμε καμιά ασφάλεια για τις μετέπειτα εξελίξεις και μετεξελίξεις. Δεν είναι λίγα τα προηγούμενα, που διάφορες προβοκατόρικες πρωτοβουλίες, έχουν υπαινιχθεί από την πλευρά των ΗΠΑ. Και οι περισσότερες, έχουν καταλήξει σε εθνικές τραγωδίες.

Η τρίτη. Ουδείς εκ των εντίμων συμπολιτών μας αμφισβητεί ότι η παρούσα Κυβέρνηση κυριαρχείται από τις επικοινωνιακές της ανάγκες και όχι από την επιθυμία επίλυσης των αντίστοιχων προβλημάτων. Πρώτα και πάνω απ' όλα η παροχολογία. Που υπονομεύει κραυγαλέα, το έργο της επόμενης Κυβέρνησης. Ακολουθεί ο διχασμός και η ποινικοποίηση της δημόσιας ζωής. Μπορεί κάποιοι από τους συμπολίτες μας να «βολεύονται». Είτε με τις «αρπαχτές» των επιδομάτων, είτε με το διχαστικό λόγο, που χωρίζει το λαό μας σε «δικούς μας» και σε «εχθρούς». Όμως, ούτε το ένα, ούτε το άλλο θα περάσει. Μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση της συσπείρωσης και σε μετακίνηση ψηφοφόρων. Για ένα, όμως, δεν μπορούν να έχουν αυταπάτες. Έχει αναπτυχθεί μία δυναμική στρατηγικής τους ήττας. Ένας ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω. Όπως μας έχει διδάξει όλους μας ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Η τέταρτη. Σε λίγες εβδομάδες συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Του μοναδικού ιδρυτή της Κεντροαριστεράς, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται ο συγκεκριμένος χώρος. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία επιχειρούν να «στήσουν» ένα δίπολο μεταξύ τους. Το διακηρύσσουν, άλλωστε συχνά. Ακόμα και ο Ευκλείδης Τσακαλωτος, γνωστός από τα βιβλία του ως Μαρξιστής, δήλωσε στη Βουλή ότι είναι και αυτός Κεντροαριστερός. Τι πρέπει να τους πούμε; Η έννοια της Κεντροαριστεράς δεν είναι λάστιχο που χωράνε τα πάντα. Συνδέεται με το κοινωνικό κράτος. Όχι το «επιδοματούχο».  Με πλήρεις δομές στην υγεία και την παιδεία. Έχει συγκεκριμένες ευρωπαϊκές επιλογές. Και το σπουδαιότερο; Υπερασπίζεται και εμβαθύνει στους δημοκρατικούς θεσμούς.

ΤΑ ΝΕΑ, Γνώμη, Πέμπτη, 27.12.2018

 

 


Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms