ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Μπροστά στον φόβο του θανάτου
-- 20/07/2018

  

   

 

Δύο γεγονότα απέσπασαν το ζωηρό ενδιαφέρον της διεθνούς κοινής γνώμης τον τελευταίο καιρό. Κυριολεκτικά, κυριάρχησαν. Οι αγώνες του ποδοσφαίρου στην Μόσχα. Και η περιπέτεια εκείνης της μακρινής, μικρής ομάδας στην Ταϊλάνδη των παιδιών, που εγκλωβίστηκαν σε μια βαθιά σπηλιά.

Στο πρώτο: αναδείχθηκαν, κυρίως, οι ευρωπαϊκές ομάδες. Και κανένας δεν αμφισβήτησε την πρωτιά της Γαλλίας. Προσωπικά, θεωρώ το ποδόσφαιρο το κορυφαίο μαζικό άθλημα. Το αδικούν όσοι το αποκαλούν «κλοτσοσκούφι». Πέρα από τα σωματικά προσόντα του ποδοσφαιριστή απαιτεί πολύ καλό μυαλό. Γρήγορη αντίληψη. Και κυρίως συλλογικότητα.

Στο δεύτερο: τα 12 αυτά παιδιά και ο προπονητής τους άντεξαν στο φόβο μπροστά στον θάνατο. Έδειξαν προσαρμοστικότητα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες.  Και αποκάλυψαν τη δύναμη θέλησής τους να κερδίσουν τη μάχη για τη ζωή.

Αυτό το τελευταίο έχει και μεγαλύτερη αξία. Στους αγώνες του Μουντιάλ η συντριπτική πλειοψηφία των πανανθρώπων είναι απλοί θεατές ενός συναρπαστικού θεάματος. Στο δεύτερο γεγονός σε αυτήν την φάση κλήθηκαν να συμμετάσχουν τα 12 μικρά παιδιά, ο προπονητής τους και οι συγγενείς τους. Οι υπόλοιποι τι ήμασταν; Όχι απλοί θεατές. Μεταλάβαμε της «κοινωνίας» που όλοι οι άνθρωποι, χωρίς την ελάχιστη εξαίρεση, κάποτε θα γίνουμε, και εμείς, οι μοναδικοί πρωταγωνιστές. Το τέλος της ζωής μας.

Σε αυτό το τέλος η θεία φύση έχει επιφυλάξει μια αναντικατάστατη επιείκεια. Δεν το ξέρουμε πότε θα έρθει. Ίσως, μας δοθούν  προμηνύματα. Σαν μια προετοιμασία. Σαν κλήση για απολογία. Την τελευταία, που αναλογεί στον καθένα μας.

Φόβος μπροστά στο τέλος; Φόβος μπροστά στον θάνατο; Έχω ακούσει το πιο αποστομωτικό εγερτήριο. Τόσα δισεκατομμύρια συνάνθρωποί μας έδωσαν την μάχη ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο.  Και δεν έχουμε καμιά ένδειξη ότι μεγάλη πλειοψηφία τους δεν έδειξε το θάρρος και την καρτερικότητα σε ένα γεγονός που είναι ισοδύναμο με την γέννηση.

Αυτά τα παιδιά από την Ταϊλάνδη, που επέζησαν παλεύοντας ενάντια στον φόβο, μας έδωσαν μια πλήρη απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που γεννιόνται σε κάθε άνθρωπο. Το οριστικό και θριαμβευτικό πέρασμα στην ζωή το γέμισαν με εκείνο το χαμόγελο που εύκολα ζωγραφίζεται στα πρόσωπα της ανατολής.  Πλατύ και χωρίς γραμμώσεις.

 

Νέα Κρήτη, Άποψη, Παρασκευή, 20.07.2018

 

 


Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms