ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Αν ήμουν σήμερα απόφοιτος Λυκείου
-- 09/06/2018

  

   

 

Όλοι οι απόφοιτοι Λυκείου βγήκαν ενθουσιασμένοι από το πρώτο μάθημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Το κείμενο του Δ. Μαρωνίτη για την παιδεία και την εκπαίδευση εξαιρετικό! Και τα ερωτήματα πάνω σ' αυτό βατά. Όλοι οι διαγωνιζόμενοι κάτι θα είχαν να πουν. Πολύ γρήγορα κάποια φροντιστήρια ανάρτησαν στις ιστοσελίδες τους τις «σωστές» απαντήσεις. Τις διάβασα με προσοχή. Και ομολογώ μπερδεύτηκα. Δεν με έπεισαν! Αλλά, μάλλον, οι φροντιστές πρέπει να έχουν... δίκιο. Ξέρουν καλά την υποκριτική γραφειοκρατία που επιβάλλεται στη διόρθωση των γραπτών στο μάθημα της έκθεσης ιδεών, καθώς και το πως κάποιος μπορεί να πάρει τον καλύτερο βαθμό, ενώ στα επόμενα χρόνια της ζωής του δεν θα καταφέρει να αναπτύξει και να υποστηρίξει μια ολοκληρωμένη ιδέα, ένα συγκροτημένο επιχείρημα, μια τεκμηριωμένη πρόταση. Ή και να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή κάποιον άλλο.

Μια μικρή πονηριά στην επιλογή του θέματος. Σαν να θέλει η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να ξεχάσουμε ότι τις ίδιες μέρες θέλησε να περάσει από τη Βουλή με τη διαδικασία του επείγοντος ένα βασικό νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Που ακυρώνει όλες τις θεμελιώδεις αξίες που ισχύουν σε όλο το δυτικό κόσμο. Σ' αυτόν που η εκπαίδευση είναι ελεύθερη, προσβάσιμη, δημοκρατική και αξιοκρατική. Για το πείσμα και την αναχρονιστική και ιδεοληπτική επιμονή και εμμονή πολιτικού και ιδεολογικού φορέα του «τρία τοις εκατό». Ή και κάτι παραπάνω, αν προσθέσουμε τη συνδικαλιστική λογική, που δεν έχει καμία απήχηση στην ελληνική κοινωνία.

Το ομολογώ. Μπήκα προσωπικά στον πειρασμό να απαντήσω κι εγώ στα ερωτήματα. Γραπτά. Βολιδοσκόπησα και κάποιους φίλους μου με τις ίδιες εμπειρίες, ιστορικά και πολιτικά. Στο τέλος ανταλλάξαμε τα γραπτά μας και τις απόψεις μας. Τα βρήκαμε σκούρα. Σε ένα σημείο και συμπέρασμα καταλήξαμε και ομοφωνήσαμε: αν ήμασταν στη θέση των σημερινών μαθητών μπορεί και να «κοβόμασταν». Και δεν θα είχαμε το ελαφρυντικό ότι περίπου γνωρίζαμε τις θέσεις-προτάσεις των φροντιστών. Στα μαθητικά μας χρόνια  πολύ  λίγοι από εμάς καταφεύγαμε σε φροντιστήριο για το μάθημα της έκθεσης. Νιώθαμε ελεύθεροι στο γράψιμο και στη διατύπωση ιδεών και προτάσεων. Και αγνοούσαμε τις κυρίαρχες (στους σημερινούς εκπαιδευτικούς κύκλους) απόψεις για το «πολιτικά ορθό».

Μαθημένοι στα θρανία και εκπαιδευόμενοι μαχητικά στους δρόμους και στις πλατείες σε ορισμένες διατάξεις του τότε καχεκτικού Συντάγματος του 1952, συνδέαμε τα αιτήματά μας και τα αντιστοιχούσαμε με πολιτικά αιτήματα: «προίκα στην παιδεία και όχι στη σοφία». Και όταν στη Μεταπολίτευση οι κυρίαρχες δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις θέλησαν να συναντηθούν και να συμπορευτούν στη συνταγματική κατοχύρωση της ελευθερίας και του δικαιώματος στην παιδεία και την εκπαίδευση, ξεπέρασαν τις όποιες διαφοροποιήσεις επέβαλαν ή επιχείρησαν να επιβάλουν ισχυρές κομματικές ομάδες και δυνάμεις. Και εμπιστεύτηκαν την τελική γραφίδα του θεμελιώδους άρθρου 16 (ειδικά της παραγράφου 2) του Συντάγματος στον Ευάγγελο Παπανούτσο. Τον κορυφαίο φιλόσοφο και παιδαγωγό της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Δεν υπάρχει πιο πυκνό σε ιδέες, επιλογές και δεσμευτικές οδηγίες από αυτή την παράγραφο. Ανάγει την παιδεία σε βασική αποστολή του Κράτους. Και καταγράφει τους σκοπούς της. «Την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων» και ολοκληρώνει  την περιγραφή των σκοπών της παιδείας: «την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».

Αν απαντούσα στα κατ' ιδίαν ερωτήματα του θέματος της έκθεσης, στο βάθος του μυαλού μου και ως πηγή έμπνευσης θα είχα τον Ευάγγελο Παπανούτσο. Απαλλαγμένος από το φόβο μήπως και «κοπώ» στο μάθημα. Ευτυχώς που δεν με διάβασαν οι σημερινοί μαθητές πριν εισέλθουν στην αίθουσα των εξετάσεων. Και άλλοι μεν, θα συμφωνούσαν καθ' υπερβολή και με ακραίο τρόπο με τις απόψεις μου και τις θέσεις μου. Και άλλοι δε, θα τις είχαν απορρίψει με αηδία, χωρίς να τις έχουν κατανοήσει. Έτσι κι αλλιώς γνωρίζουν τις θέσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Που είναι αντίθετές προς τις συνταγματικές αρχές, ιδέες και αξίες. Όπως αποδεικνύεται με το νομοσχέδιο τους, που μόλις ψηφίστηκε.

Πρώτο Θέμα, Κυριακή, 10.06.2018

 

 

 


Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms