ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Κανένας δεν έχει δικαίωμα στη βία
-- 16/11/2017

  

   

 

Σήμερα δεν θέλω άλλο να ασχοληθώ με τις μικρές και μεγάλες απάτες του Τσακαλώτου. Και τα μεγάλα ψέματα του Αλέξη. Μοιράζουν μποναμάδες με παχιά λόγια και κακή αριθμητική. Το πόσο θα δώσουν σε κάθε οικογένεια, δεν «βγαίνει». Κάντε μόνοι σας την αριθμητική.

Ένα άλλο θέμα βασανίζει αυτή τη στιγμή τη σκέψη μου. Αυτοί οι ατέλειωτοι κύκλοι βίας που ασκούνται, σχεδόν, καθημερινά και εντείνονται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες.

Υποτίθεται ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι αφετηρία πολυεπίπεδης μνήμης. Με πολλαπλά μηνύματα. Και προς τα έξω και προς το εσωτερικό μας. Και προς την κυβέρνηση και τα κατεστημένα κόμματα. Και προς τον λαό μας.

Ας αφήσουν μερικοί τις σαχλαμάρες. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν μια αυθόρμητη εξέγερση. Κυρίως, της νεολαίας. Απέτρεψε τους διάφορους συμβιβασμούς μεταξύ παλαιών πολιτικών δυνάμεων και του πολιτικού σκέλους της δικτατορίας. Και επιτάχυνε την πτώση της μέσα από το σφοδρό περιορισμό της όποιας απήχησης της δικτατορίας σε μεγαλοαστικά και επιχειρηματικά στρώματα. Ήταν μια πράξη πολιτικής αντίστασης με αξιόλογο κοινωνικό περιεχόμενο.

Όλα τα άλλα, αν δεν είναι αβάσιμα, είναι υποκριτικά. Και στερούνται οποιασδήποτε ιστορικής αξίας. Κάποιοι, ειδικά στο χώρο της νεολαίας, επιμένουν να μετατρέπουν ή και να διαστρέφουν το νόημα του Πολυτεχνείου. Δηλώνουν ότι το νόημα του Πολυτεχνείου δεν είναι κάτι άλλο, παρά μια τυφλή πολιτική βία. Γι' αυτό και διαπρέπουν στην επίδειξη τέτοιων πράξεων. Με άσκοπες καταλήψεις του Πολυτεχνείου. Ή και άλλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Καταστρέφοντας συνάμα ό,τι βρουν μπροστά τους. Ειδικά την ημέρα της 17ης Νοεμβρίου. Συχνά επιτίθονται ακόμα και εναντίον εκείνων που συμμετέχουν στις διαδηλώσεις για το «Πολυτεχνείο».

«Δικαίωμά» τους. Έτσι νομίζουν. Έτσι ισχυρίζονται. Μόνο που αυτό δεν είναι αποδεκτό. Ούτε από το πολιτικό σύστημα. Ούτε από την έννομη τάξη. Όχι μόνο στον τόπο μας. Αλλά σχεδόν παντού. Αυτός είναι ο πολιτικός πολιτισμός μας. Αυτός είναι ο νομικός πολιτισμός μας. Κανένας δεν έχει δικαίωμα στη βία.

Αν ψάξει κανείς βαθύτερα στην ψυχή αυτών των νέων, που δανείζονται ονόματα από την ιστορική και διαχρονική αναρχία, θα δει ότι στο βάθος υπάρχει μια άρνηση των δικών μας αξιών. Και εμπειρικά αποδεικνύουν, αυτές οι πράξεις βίας, πολλαπλές προσωπικές ματαιώσεις. Που δεν θεραπεύονται με βάση τις δικές μας αξίες και τις δικές μας αρχές.

Νέα Κρήτη, Άποψη, Πέμπτη,16.11.2017

 

 


Share |
 
papa
Καμία έκπτωση στο Κράτος Δικαίου Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Τον τελευταίο καιρό έχουν επιπέσει επί των κεφαλών μας μια σειρά δραματικά γεγονότα. Μετά

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms