ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Μιά χώρα δύσκολη, μιά χώρα μετέωρη.
--

  

   
Η τραγωδία της πτώσης του αεροπλάνου της TWA εξελίχθηκε σε ολοκληρωμένο δράμα. Κάποιοι έγιναν και κωμικοί. Προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την τραγωδία με παρδαλές σκέψεις. Δήθεν ότι φταίει το αεροδρόμιο του Ελληνικού. Δήθεν ότι δεν έγινε ο κατάλληλος έλεγχος ασφάλειας από τις ελληνικές αρχές. Ενώ η απλή πραγματικότητα τους εκδικείται. Το μοιραίο αεροπλάνο είχε υποστεί τον σχετικό (πλήρη ή μη, δεν γνωρίζουμε) έλεγχο ασφαλείας στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης. Οι ισχυρισμοί περί δήθεν αιτίων εκστομίστηκαν ή μεταφέρθηκαν από δήθεν σοβαρούς. Δημοσιογράφους και ειδησιογραφικά πρακτορεία. Η απαράδεκτη αυτή αντίδραση των διεθνών μέσων ενημέρωσης ήταν σχεδόν φυσική τους συμπεριφορά. Αναμφισβήτητα θα πρέπει να λειτούργησε και κάποιο κέντρο παραπληροφόρησης και συσκότισης. Αναμφισβήτητα κάποιοι επιχείρησαν να συγκαλύψουν τα τραγικά λάθη τους. Αυτές όμως οι ερμηνείες δεν είναι αρκετές. Όπως είναι και επικίνδυνες εκείνες οι ερμηνείες που αναφέρονται στον ανθελληνισμό, γενικά και αόριστα. ΓΓ αυτό και πρέπει να μας απασχολήσει. Η περειγραφή του φαινομένου. Και η πιό συνολικές ερμηνείες του. Και κάτι παραπέρα: Πώς αντιμετωπίζεται. Η χώρα μας αντιμετωπίζεται κατά κανόνα αρνητικά τα τελευταία χρόνια. Μετά την γραφικότητα που προσφέραμε στους ξένους στις δεκεαετίες του '50 και '60 ήλθαν οι ώρες ενός διπρόσωπου συναισθηματισμού. Στις φρικτές ώρες της δικτατορίας κάποιοι έξω μας αγκάλιασαν. Και όταν πρόσθεσαν στις ώρες της προδοσίας της Κύπρου και των πληγών του Αιγαίου την αποκατάσταση των κοινοβουλευτικών θεσμών ο συναισθηματισμός αποσύρθηκε μέσα σε επιδεικτική αδιαφορία. Γιά να καταλήξει σε ενόχληση και εκνευρισμό. Δεν "μας πηγαίνανε", δεν τους αρέσαμε. Και τώρα είμαστε μία δύσκολη χώρα. Είμαστε ευρωπαίοι και τους ενοχλεί. Είμαστε μία στερεή και πλατιά γέφυρα με την Ανατολή και όλο της τον κόσμο. Τον ιδεολογικό, τον οικονομικό, τον ιστορικό. Και επιμένουν να παρακάμπτουν τη χώρα μας. Θέλουν καινούργιες συντροφιές και καινούργιες φορεσιές σε γερασμένα κορμιά. Και σε μας τα πράγματα δεν είναι πάντα καθαρά. Πότε είμαστε μαζί τους. Και πότε δηλώνουμε ότι δεν είμαστε μαζί τους. Πότε είμαστε γενναιαόδωροι πολιτισμικά απέναντι τους και πότε πρακτορεύουμε την "ανατολίτικη" συμπεριφορά. Τα πράγματα θα μπορούσαν νάτανε και αλλιώς. Τα πράγματα μπορούν να γίνουν και αλλιώς. Τη γλώσσα τους μπορούμε να τη χειριστούμε εξίσου καλά. Τους κώδικες επικοινωνίας και συμπεριφοράς τους μπορούμε να τους μιμηθούμε και να τους βελτιώσουμε. Τους συλλογισμούς μας μπορούμε να τους αναδείξουμε. Επιθετικά και με τόλμη. Η χώρα μας είναι αναμφισβήτητα μία δύσκολη χώρα. Έχει βάρη από την κληρονομιά του παρελθόντος, από τις ανάγκες του παρόντος και από τις προσδοκίες του μέλλοντος. Τα βήματα της στη διεθνή κοινότητα δεν πρέπει να παραμείνουν ποτέ μετέωρα. Να 'ναι σταθερά, δυνατά και γρήγορα. Να 'χουν το πάθος του ελληνισμού. Και τη διαχρονικότητα του.

Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms