ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Απλές αλήθειες για το άσυλο
-- 20/12/2009

  

   

Ανήκω σε εκείνη τη γενιά, την προδικτατορική, που αγωνίστηκε για την αναγνώριση και κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου. Όχι ως χώρου έκφρασης ανομικής ασυλίας και χυδαιότητας. Το προτάξαμε ως εγγύηση των ακαδημαϊκών ελευθεριών μας και είχε συγκεκριμένο θεσμικό και νομικό περιεχόμενο. Τουλάχιστον για όσους σπουδάσαμε και ωριμάσαμε στην Αθήνα.

Δεν θέλαμε ασφαλίτες να κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δεν θέλαμε να μας κυνηγούν στις αίθουσες και στις αυλές των πανεπιστημιακών σχολών κάποιοι που δεν τους ξεχάσαμε ποτέ. Δεν θέλαμε κανένα Μάλλιο, κανέναν Μπάμπαλη, κανέναν Καραπαναγιώτη, κανέναν Καλύβα να αστυνομεύσουν τις ιδέες και τη δράση μας και  αξιώναμε να συγκεντρωνόμαστε στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών χωρίς να παίρνουμε την άδεια κανενός. Και να νιώθουμε ασφαλείς στον περίβολο των Προπυλαίων.

Οι ίδιες αντιλήψεις, τα ίδια ιδανικά και αιτήματα κυριάρχησαν στα χρόνια της δικτατορίας. Καμία σχέση με τη σημερινή, άθλια πραγματικότητα. Το άσυλο κατέστη οξύτατο πρόβλημα από τη στιγμή που κατοχυρώθηκε νομικά.

Ήταν από κακή έως άθλια η ρύθμιση του 1982. Μερικά πράγματα πρέπει να λέγονται ξεκάθαρα. Χωρίς ελαφρυντικά. Χωρίς λεκτικούς ακκισμούς. Την ευθύνη αποτροπής της ενδεχόμενης κατάχρησης του ασύλου και μετατροπής του σε φωλιά εγκληματικής δραστηριότητας τη μετέθεσαν στα χέρια ενός μόνο προσώπου: του πρύτανη. Τον οποίο, φυσικά, παρέδιδαν ανυπεράσπιστο και ως βορά σε ακραία και συχνά εγκληματικά στοιχεία. Και το σπουδαιότερο: ήταν τόσες πολλές σωρευτικά οι προϋποθέσεις για την άρση του ασύλου, που ήταν αδύνατο να πληρωθούν όλες.

Η Νέα Δημοκρατία, με αφετηρία και πρόσχημα την ανομία του ασύλου, προσπάθησε, αρχικά, να ενοχοποιήσει τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ακολούθως, να τα απαξιώσει. Αυτό τα οδήγησε σε μία βαθιά κρίση. Η μεταρρύθμιση της νομοθεσίας του ασύλου, όμως, όπως την επιχείρησε το 2007, κινήθηκε σε σωστή κατεύθυνση. Μερικές φορές πρέπει να ομολογούμε κάποιες αλήθειες. Ο πρόσφατος βαρύς τραυματισμός του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν επιτρέπει άλλες υποκρισίες. Σχεδόν τις απαγορεύει.

Πρώτον, το άσυλο, όπως λειτουργεί σήμερα, δεν προάγει την εκπαίδευση. Δεν συνιστά εγγύηση ακαδημαϊκών ελευθεριών. Δυσφημεί έναν από τους θεμελιώδεις, δημοκρατικούς θεσμούς, που είναι και πρέπει να παραμείνει κάθε κρατικό σχολείο. Ο πρόσφατος λόγος και οι προτάσεις που εκφώνησαν και διατύπωσαν εντελώς πρόσφατα οι πρυτάνεις όλων των ΑΕΙ της χώρας μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο μίας νέας θεσμικής προσέγγισης.

Δεύτερον, η στοχοποίηση του «ασύλου» κρύβει το «χάλι» της παιδείας μας. Απαιτείται αληθινή μεταρρύθμισή της. Πρέπει να ξεφύγουμε από το βαρετό ¨φετίχ¨ των διαρκώς μεταβαλλόμενων εξεταστικών συστημάτων για την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι το πιο εύκολο παιχνίδι για κάθε υπουργό Παιδείας και δεν κοστίζει σε κανέναν από το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Έχουμε ικανές δυνάμεις για μία νέα τομή. Είναι η χρυσή μας ευκαιρία.

Το πιο πάνω άρθρο του Αντώνη Βγόντζα δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ¨Πρώτο Θέμα¨ την Κυριακή 20.12.2009

 


Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms