ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Μέρος 5ο-Έχει ο ψυχίατρος υποχρέωση ενημέρωσης του ασθ
--
Επιστροφή στο ¨Ηθικά και Νομικά Διλήμματα της ψυχιατρικής πράξης¨

Σχετικά άρθρα  

   

1. Έχει ο ψυχίατρος υποχρέωση ενημέρωσης του ασθενούς; ποιο είναι το περιεχόμενό της;

  • Διακήρυξη της Χαβάης/ΙΙ (παρ. 4): «Ο ψυχίατρος θα πρέπει να πληροφορήσει τον άρρωστο για τη φύση της κατάστασής του, για τις θεραπευτικές διαδικασίες, που θα περιλαμβάνουν και δυνατές εναλλακτικές και για την πιθανή έκβαση. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να παρέχονται με τρόπο σαφή και συνετό και θα πρέπει να δίνεται στον άρρωστο η δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε κατάλληλες και διαθέσιμες θεραπευτικές μεθόδους».
  • Διακήρυξη Μαδρίτης (παρ. 3): «Είναι καθήκον των ψυχιάτρων να παρέχουν στον ασθενή τη σχετική πληροφόρηση, ώστε να έχει τη δυνατότητα να παίρνει λογικές αποφάσεις, σύμφωνες με τις προσωπικές του αξίες και προτιμήσεις».
  • Διακήρυξη Μαδρίτης (παρ. 5): «Όταν οι ψυχίατροι καλούνται να εκτιμήσουν ένα πρόσωπο, οφείλουν πρώτα να το ενημερώσουν και να το συμβουλεύσουν για το σκοπό της παρέμβασης, τη χρήση των ευρημάτων και τις πιθανές επιπτώσεις της εκτίμησης».
  • Δήλωση και Απόψεις της ΠΨΕ για τα Δικαιώματα και τις Νομικές Εγγυήσεις των Ψυχικά Ασθενών (Αθήνα, 17.10.1989): «Πλήρης ενημέρωση ψυχικά ασθενών για τη θεραπεία και τα δικαιώματά τους».
  • Ενημέρωση του ψυχικά ασθενή[1]:

Ιδιαίτερα δυσχερής είναι η περίπτωση της ενημέρωσης του ψυχικά ασθενή, ακόμα και όταν αυτός έχει τεθεί σε δικαστική αντίληψη ή σε δικαστική απαγόρευση. Η ικανότητα για δικαιοπραξία μπορεί να διαφέρει από την ικανότητα του ψυχικά ασθενή να αντιληφθεί τις συνέπειες μιας θεραπείας και ιδιαίτερα την πορεία και τις συνέπειες μιας χειρουργικής επέμβασης. Ο γιατρός οφείλει πρώτα να εξετάσει, αν για τη συγκεκριμένη περίπτωση ο ψυχικά ασθενής έχει επίγνωση των πραγμάτων και αφού βεβαιωθεί ότι ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στην ενημέρωσή του, τότε μόνο έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να λάβει τη συγκατάθεση των νόμιμων εκπροσώπων του ασθενή. Αν για τον ψυχικά ασθενή δεν υπάρχουν νόμιμοι εκπρόσωποι, ο γιατρός οφείλει να ζητήσει το διορισμό τους από το δικαστήριο.

Σύμφωνα με τις νεότερες αντιλήψεις της ψυχιατρικής, ο ψυχικά ασθενής μπορεί κάλλιστα να είναι ικανός να αντιληφθεί και την ασθένειά του και τις συνέπειες της θεραπευτικής αγωγής ακόμα και όταν έχει τεθεί σε δικαστική απαγόρευση για αυτό το λόγο.

Η σύγχρονη ψυχιατρική αντιμετωπίζει ακόμα και τους ψυχασθενείς που θεωρούνται ανίατοι, ως πρόσωπα με συναίσθηση πολλών πραγμάτων που είναι δυνατόν παρά τις ιδιαιτερότητες της ασθένειάς τους, να μπορούν να αντιληφθούν τα προβλήματα της θεραπευτικής αγωγής τους. Ο γιατρός οφείλει πρώτα να ενημερώσει τον ίδιο τον ψυχασθενή και να προσπαθήσει να διαγνώσει την ικανότητά του για συναίνεση με επίγνωση στην ιατρική αγωγή που θα ακολουθηθεί.

  • Ποιο είναι το περιεχόμενο της ενημέρωσης[2];

Ο ψυχίατρος πρέπει να είναι ειλικρινής απέναντι στον ασθενή του σχετικά με τους κινδύνους, τα οφέλη και τον σκοπό της θεραπευτικής αγωγής. Υπάρχουν, όμως, δυσκολίες στον τρόπο παροχής επαρκούς ενημέρωσης. Συγκεκριμένα:

- Είναι αδύνατο για ένα ψυχίατρο να πει τα πάντα: πρέπει να υπάρχει μία επιλογή.

- Ο ασθενής σπάνια μόνο μπορεί να γνωρίζει όσα και ο ψυχίατρός του. Ακόμα και όταν ο ίδιος ο ασθενής είναι ψυχίατρος, έχει πάρει μία δεύτερη γνώμη, έχει ερευνήσει, έχει συμβουλευθεί τα έγγραφά του, έχει πρόσβαση σε στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις παρενέργειες κλπ., έχει ακόμα την κατανοητή ανάγκη για συμβουλές από τον θεραπευτή του σχετικά με το ποια θα ήταν η πιο ενδεδειγμένη ενέργεια. Οι περισσότεροι ασθενής δεν επιθυμούν να φθάσουν τα άκρα αλλά θα εκτιμούσαν από το θεραπευτή τους μία δήλωση σχετικά με τους σκοπούς, τις μεθόδους, τα αναμενόμενα οφέλη, τους πιθανούς κινδύνους και τις παρενέργειες που μπορεί να περιλαμβάνει η αγωγή.

- Ο ασθενής δεν είναι σε θέση να κατανοήσει πλήρως την εξήγηση που θα του δοθεί από τον θεραπευτή του σχετικά με το λόγο που μια συγκεκριμένη θεραπεία ή ενέργεια προτείνεται αντί κάποιας άλλης επιλογής. Τελικά, είναι θέμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στον ασθενή και το θεραπευτή του. Αυτό εναποθέτει την ηθική ευθύνη για την παροχή κατάλληλης ενημέρωσης αποκλειστικά στον ψυχίατρο.


[1] Ι. Ανδρουλιδάκη - Δημητριάδη, Η υποχρέωση ενημέρωσης του ασθενούς, Εκδόσεις Α. Σάκκουλα, 1993, σελ. 216.

[2] John Wing, Ethics and psychiatric research στο Psychiatric Ethics (επιμέλεια Sideny Bloch, Paul Chodoff και Stephen A. Green), 3η εκδ., Oxford University Press, 1999, σελ. 466.



Σχετικά άρθρα
Μέρος 2ο-Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
Μέρος 3ο-Συνεχής εκπαίδευση του ψυχιάτρου στην προστασ
Μέρος 4ο-Ο ψυχικά ασθενής εταίρος στη θεραπευτική διαδ
Μέρος 5ο-Έχει ο ψυχίατρος υποχρέωση ενημέρωσης του ασθ
Μέρος 6ο -Θρησκευτικές, πολιτικές ή άλλες κοσμοθεωρητι
Μέρος 7ο -Η υπέρβαση της θέλησης του ασθενούς
Μέρος 8ο-Ο πειρασμός της εκμετάλλευσης του ασθενούς
Μέρος 9ο-Ο ψυχίατρος ως πραγματογνώμων
Μέρος 10ο-Τα όρια της ψυχιατρικής έρευνας
Μέρος 11ο -Ο ψυχίατρος και οι ειδικές νευροχειρουργικές
Μέρος 12ο-Ο ψυχίατρος και ο κίνδυνος υποταγής του σε πολ

Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms