ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Για το άσυλο. Για τους ¨κουκουλοφόρους¨ .Για την Παιδεί
-- 25/01/2009

  

   

Έζησε και αυτή η γενιά τα δικά της Δεκεμβριανά. Ήταν ξέσπασμα θυμού και οργής. Έκρηξη αγανάκτησης. Τιμωρία δικαίων και αδίκων. Πρόκληση αλόγιστης, παράλογης καταστροφής και επιβολή τυφλής βίας. Με πολλές καταστροφές και ¨ θύματα¨ . Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η μεγάλη έκρηξη του Δεκεμβρίου 2008 ολοκλήρωσε, φαίνεται, τον πρώτο της ¨ γύρο ¨. Ας επιχειρήσουμε τη σκιαγράφηση ορισμένων αληθειών.
Πρώτη αλήθεια: Η κρίση στην Παιδεία και στο κράτος  δικαίου είναι πραγματική. Θα ακολουθήσουν και επόμενοι ¨ γύροι ¨. Αν αυτοί θα προσλάβουν τα χαρακτηριστικά του πρώτου ¨ γύρου ¨ εξαρτάται κυρίως από τον σχεδιασμό και τις μεθόδους της σημερινής κυβέρνησης. Η κρίση στην Παιδεία είναι βαθιά, όπως και στο κράτος δικαίου. Η πρώτη είναι κατανοητή, ή και ομολογείται, από το σύνολο σχεδόν της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η δεύτερη κρίση είναι αισθητή και αναγνωρίζεται από το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού. Το κράτος δικαίου αφορά σε όλους μας.
Δεύτερη αλήθεια: Τα αίτια δεν ταυτίζονται με τις αφορμές. Κανένας δεν αποκλείει μορφές βίας σε μία κοινωνική ή και πολιτική εξέγερση. Μία σύγκρουση ανάμεσα σε διαδηλωτές και όργανα της τάξεως δεν είναι απίθανη. Ούτε από αυτή μόνη τη σύγκρουση συμπεραίνουμε την κατάλυση της δημοκρατίας και του νόμου. Ή και την εξαφάνιση του δικαίου. Οι διαδηλωτές επιδιώκουν την ισχυρότερη και πιο πλατιά διάδοση του ¨ μηνύματος ¨ τους. Τα όργανα της τάξης προστατεύουν άλλα έννομα αγαθά. Μόνο στο πλαίσιο οδηγιών της δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας. Η χρήση της βίας από οποιαδήποτε πλευρά είναι καθαρά επικουρική γιατί προηγείται ανοικτός και έντιμος διάλογος. Η χρήση της βίας πάλι από οποιαδήποτε πλευρά υπακούει στην αρχή της αναλογικότητας. Πρέπει δηλαδή να είναι αναγκαία και πρόσφορη. Ποτέ εκδικητική. Ποτέ προσχηματική. Ποτέ τυφλή. Ποτέ δεν καίμε βιβλιοθήκες. Ποτέ δεν ενεργούμε ή ενθαρρύνουμε πλιάτσικο σε βάρος ξένης περιουσίας.
Τρίτη αλήθεια: Στο πανεπιστημιακό άσυλο δεν χωράνε οι ¨ κουκουλοφόροι ¨ . Πρέπει να το πούμε όλοι μας καθαρά. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι καθαρά ακαδημαική υπόθεση, σε όλες τις χώρες του κόσμου που το αναγνωρίζουν. Και στην Ελλάδα που πρέπει. Αναγνωρίστηκε και ρυθμίστηκε για πρώτη φορά το 1982. Με νομοτεχική διατύπωση, τουλάχιστον, άκομψη. Απαιτούσε ομοφωνία για την ενδεχόμενη άρση του, κάτι που παραβιάζει θεμελιώδεις δημοκρατικές επιλογές, οπώς η αρχή της πλειοψηφίας. Η ομοφωνία επιβάλλει το βέτο και τη δικτατορία του ενός. Περιείχε και ένα πελώριο πολιτικό λάθος: Το μήνυμα του νομοθέτη προς όλους τους δυνατούς αποδέκτες επέτρεψε την παθολογία που έχουμε βιώσει μέχρι σήμερα. Στο άσυλο ασελγούν δικαιοπολιτικά όλοι οι ποικίλοι ¨ κουκουλοφόροι ¨ . Η ρύθμιση του 2007 είναι ορθή. Η ευθύνη εφαρμογής της ανήκει κυρίως στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Δεν υπάρχουν πια άλλοθι. Ούτε για τις πρυτανικές αρχές. Ούτε για τις φοιτητικές νεολαίες και τις αντίστοιχες κομματικές παρατάξεις. Ούτε για τις πολιτικές δυνάμεις. Δεν ποδηγετούν αυτές τις νεολαίες τους. Κατά κανόνα τουλάχιστον. Αλλά έχουν δεσμούς ιδεολογικής αλληλεγγύης και οργανωτικής συνέχειας.
Τέταρτη αλήθεια: Στον χώρο της Παιδείας δεν υπάρχουν συνομιλητές. Το άσυλο αποτέλεσε πανάκεια για πολλούς που ασχολούνται με την Παιδεία. Κια για αρκετές πολιτικές δυνάμεις. Άλλοι επικαλούνται την παθολογία του για να απαξιώσουν το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο και τη δημόσια εκπαίδευση γενικότερα. Άλλοι για τη διοχέτευση σε αυτό ενός πολιτικού ακτιβισμού που δεν έχει μέχρι σήμερα ανακαλύψει τα πιο μεγαλοπρεπή στάδια καλλιέργειας και ανάπτυξής του. Το πρόβλημα της Παιδείας δεν μπορεί να εγκλωβιστεί σε μία νέα ρύθμιση του ασύλου, πολύ δε περισσότερο, ούτε στον τρόπο εισαγωγής στα  πανεπιστήμια. Δυστυχώς, μετά την ιστορική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1964 από τον Γέρο της Δημοκρατίας και τον μεγάλο φιλόσοφο και παιδαγωγό Ευάγγελο Παπανούτσο ( καθώς και τη συμπλήρωσή της με στενή καθοδήγησή του τελευταίου τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης), οι περισσότερες ¨ μεταρρυθμίσεις ¨ στην Παιδεία αφορούσαν στο εξεταστικό σύστημα και σε άλλα οργανωτικά ζητήματα. Για μία συνολική μεταρρύθμιση στην Παιδεία χρειαζόμαστε αληθινούς διανοούμενους και συνομιλητές μαζικών χώρων. Σε αρκετούς υπάρχουν. Στη φοιτητική νεολαία δεν υπάρχει. Η ΕΦΕΕ έχει να λειτουργήσει πάνω από 15 χρόνια. Οι περισσότεροι φοιτητές στρέφουν τα πρόσωπά τους μακριά από τις γενικές συνελεύσεις. Οι αποφάσεις υφαρπάζονται.
Πέμπτη αλήθεια: Είναι η ώρα του διαλόγου. Είναι η ώρα των θεσμών. Η κυβέρνηση κάλεσε τα κόμματα και τους φορείς σε δημόσιο διάλογο. Αλλά μόνο για το εξεταστικό. Δυστυχώς δεν τον εννοεί. Δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα καμία εγγύηση για οποιαδήποτε προυπόθεση διαλόγου. Δεν μπορείς να καλείς σε διάλογο για επουσιώδη ζητήματα ή για ζητήματα δεύτερης προταιρεότητας και να αρνείσαι τον διάλογο στο μείζον ζήτημα όπου είναι ενταγμένα τα προηγούμενα. Δεν μπορείς να είσαι πειστικός στην επιχειρηματολογία σου όταν την προηγούμενη ημέρα, ή την επόμενη, το ίδιο πρόσωπο φορά τη μάσκα μίας αυθαίρετης και αυταρχικής εξουσίας. Δυστυχώς στον τόπο μας υπάρχει πρόβλημα κράτους δικαίου. Και ιδίως στη Δικαιοσύνη. Καμιά πολιτική δύναμη δεν είναι αθώα έναντι της Δικαιοσύνης. Το πολιτικό σύστημα μας δεν ένιωθε κατά κανόνα άνετα με τον θεσμό της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Η σημερινή, όμως, κυβέρνηση είναι αδίστακτη.
Αν στην Αμερική του Μπους οι τροφοδότριες δυνάμεις της πολιτικής αισιοδοξίας δεν λύγισαν και δεν στέγνωσαν, γιατί στην Ελλάδα, των τόσων αγώνων και των τεράστιων αποθεμάτων εμπειριών, να μη διδαχθούμε όσα μπορούν να μας διδάξουν οι περιθωριακοί της πιο πλούσιας και ισχυρής κοινωνίας;
Πρώτο Θέμα


Share |
 
papa
Ανοίξτε την Βουλή! Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨

 

 

Το ότι δεν φταίνε τα θύματα είναι, περίπου, βέβαιο. Τα περισσότερα δεν ήταν καν κάτοικοι της περιοχής. Να φταίνε, άραγε, τα μι

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms